Niet verlang ik naar de schier eindeloze, woeste bloembedden, overvloedig bezocht door naar vurige passie hunkerende elfenbijen, die ik niet in je ogen zie, en niet snak ik naar de aromatische hortus botanicus, waar wilde tijm en zoete salie welig tieren, geflankeerd door pimpernel en vroege winterakonieten, die ik niet op je huid ruik, noch smacht ik naar jouw speelse stemmetjes, jouw melodische intenties, het weidse palet aan klankkleur, jouw fluisterende muze, de magie die ik niet vanuit jouw keel hoor ontstaan.
Ik denk niet de hele tijd aan jou. Noch verlangt mijn hart elke seconde van elke minuut naar jouw aanwezigheid.
Ik word niet gek.
Ik mis je niet.
No responses yet